Verhaal
Normaal ben ik psychiatrisch verpleegkundige. Nu ben ik zelf patiënt
Voor het eerst deel ik openlijk dat ik sinds mijn studententijd leef met een bipolaire kwetsbaarheid, en dat ik hiervoor inmiddels al vijf weken ben opgenomen. Dat is een grote stap, juist omdat er binnen de zorg nog te vaak stilte rust op psychische ontregeling bij professionals.
Vanwege een hypomanische/manische ontregeling ben ik opgenomen op de MPU van Amphia in Breda. Samen met een betrokken behandelteam werk ik aan herstel, stabiliteit en het hervinden van eigen regie. Ik slaap beter en langer, maar herstel verloopt niet lineair. Er zijn rustigere en betere dagen, maar ook dagen waarop emoties alle kanten op schieten, mijn prikkelbaarheid toeneemt en mijn hoofd volledig overprikkeld raakt.
Vanuit mijn werk als psychiatrisch hbo-verpleegkundige binnen het UMC Utrecht, en eerder binnen Reinier van Arkel, weet ik hoe belangrijk openheid, menselijkheid en regie zijn. Nu ervaar ik van binnenuit hoe wezenlijk dat is wanneer je zélf patiënt bent.
Kwetsbaarheid en professionaliteit sluiten elkaar niet uit.
Openheid doet niets af aan deskundigheid.
Ook als zorgprofessional mag je zichtbaar mens zijn.
Juist daarom is het zo belangrijk dat organisaties als MIND, de Nederlandse ggz en Kenniscentrum Phrenos, Trimbos-instituut, Ypsilon zich blijven inzetten voor openheid, herstel en het doorbreken van stigma rond mentale gezondheid óók onder zorgprofessionals. Zolang zorgprofessionals zich niet veilig voelen om open te zijn over psychische ontregeling, blijft stigma bestaan.
Nikki Goverde
Als dit onderwerp je raakt of herkenning oproept, voel je vrij om te reageren. Delen wordt gewaardeerd.
Geen reacties gevonden..