Verhaal
Ik vocht jarenlang tegen de meest dodelijke mentale stoornis
Ik wil mezelf graag even opnieuw voorstellen.
Mijn naam is Rael Baks. En hoewel je aan de buitenkant niets meer ziet, heb ik jarenlang gevochten tegen de meest dodelijke mentale stoornis. Op mijn 12e kreeg ik de diagnose Anorexia Nervosa.
Wat begon met iets beter voor mezelf zorgen, eindigde in enorme ruzies met mijn ouders om maar niet te hoeven eten. In zo weinig eten dat het simpelweg levensgevaarlijk werd.
In diezelfde periode werd ik gepest op school. Iets wat veel impact heeft gehad op hoe ik naar mezelf keek. In combinatie met de puberteit, onzekerheid en niet goed weten hoe ik met mijn emoties om moest gaan, ontstond er een gevaarlijke combinatie.
Een strijd die mijn leven op zn kop heeft gezet, maar ook dat van mijn ouders. Want hoe help je je kind als die hulp vaak wordt afgewezen? Hoe blijf je dichtbij, zonder de strijd alleen maar groter te maken?
De jaren waarin ik mijn lichaam kapotmaakte, zijn gelukkig voorbij. Na 4,5 jaar mocht ik mezelf officieel hersteldnoemen.
Inmiddels woon ik 1224 kilometer verderop, in Barcelona. Ik studeer psychologie, kan weer écht genieten van het leven en ik begeleid ouders om hun kind met anorexia beter te kunnen ondersteunen; op basis van mijn eigen ervaringen.
Echt gelukkig. Echt veranderd. En écht hersteld.
Ben jij een ouder, of ken jij iemand met een kind dat anorexia heeft? Neem dan gerust een kijkje op mijn nieuwe website: www.raelbaks.nl
Herstel is mogelijk. Niet in één keer. Niet zonder strijd. Maar wel echt.
Blijf erin geloven.
Rael Baks
Geen reacties gevonden..