Asielzoekers met psychische problemen hebben nog onvoldoende toegang tot passende mentale hulp. De werkzaamheden van verschillende organisaties sluiten niet goed op elkaar aan en de samenwerking verloopt stroef. Dat blijkt uit een onderzoek van de Inspectie Justitie en Veiligheid en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd.

De inspecties maken zich zorgen, omdat goede zorg bij deze groep mensen belangrijk is. Op dit moment is de reguliere ggz nog onvoldoende toegerust op het behandelen van asielzoekers en mensen zonder geldig verblijfsdocument die psychische zorg nodig hebben. Ook zien de inspecties dat er onvoldoende gespecialiseerde behandelplekken zijn voor deze doelgroep. Het gevolg kan zijn dat ze uit beeld verdwijnen of tussen wal en schip terechtkomen.

Daar komt bij dat het verlenen van de juiste zorg niet altijd mogelijk is. Het hangt van de verblijfstatus van een asielzoeker af op welke zorg deze recht heeft. Een asielzoeker of statushouder (iemand die in Nederland mag blijven) heeft recht op (psychische) zorg. Iemand die het land uit moet heeft alleen recht op medisch-noodzakelijke zorg die niet uitgesteld kan worden. Omdat de verblijfspositie van de asielzoeker onzeker is als deze nog in de asielprocedure zit, is het plannen van zorg moeilijk. Dit is ook het geval bijvoorbeeld als terugkeer naar het land van herkomst (tijdelijk) niet kan, de persoon hier dus moet blijven en psychische zorg nodig heeft. Huidige regels geven uitvoeringsorganisaties hierbij te weinig houvast en zijn niet altijd bekend onder de zorgverleners. Daarom willen de inspecties dat het kabinet zorgt voor voldoende opnameplekken binnen de reguliere ggz voor deze groep mensen.

Bron: IGJ