Het lukt vaak niet om jongeren met ernstige en langdurige psychische problemen passende en effectieve behandeling te bieden. In haar promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden onderzocht Rianne de Soet daarom hoe de behandeling voor deze jongeren beter kan aansluiten. "Betere ondersteuning begint bij aanwezigheid, vertrouwen en samenwerking, juist wanneer het complex is."

In het onderzoek komen een aantal terugkerende punten naar voren. Zo faalt de behandeling vaker als het type zorg niet aansluit bij wat jongeren nodig hebben. Ook voelen jongeren zich vaak niet gehoord of begrepen en ligt de nadruk nog vaak op symptoomvermindering. Bovendien kunnen jongeren zich onveilig voelen als ze geen autonomie ervaren.

De Soet: "Echte verandering vraagt om een verschuiving van gefragmenteerde, risicogestuurde zorg naar een meer relationele en herstelgerichte aanpak. Vertrouwen opbouwen is cruciaal; niet alleen bij jongeren zelf, maar ook bij ouders en behandelaren. Zij hebben tijd, steun en ruimte nodig om aanwezig te blijven, onzekerheid te verdragen en samen te werken, juist in crisissituaties. Samen risicos nemen staat niet tegenover veiligheid, maar is juist een voorwaarde voor vertrouwen, autonomie en herstel. Voor jongeren met ernstige en langdurige psychische problemen begint goede zorg dus met er écht zijn en niet alleen beschermen. Het vraagt om bereidheid om samen de weg te gaan en risicos te dragen."

Bron: NedKad, LinkedIn